Bretagne 2001

Previous


2001 - Verblijf

We hebben zoals meestal in 2001 een motorhome gehuurd bij Alpha Motorhomes te Temse. We gaan met twee op reis en dan volstaat de kleinste uit het gamma, de Due Erre Caimain 370. Dit is een half-integraal op een Fiat 14 chassis van de firma Rimor uit Italië.

Due Erre vertrek

Naar lofwaardige Italiaanse Due Erre-gewoonte ging er tijdens de reis weer het één en ander stuk. De electrische centrale begaf het na twee dagen, de cabinedeur kon van buitenaf enkel met de sleutel geopend worden, twee vliegenraampjes draaiden in de soep ..... Na een beetje knoeien werden deze problemen echter overwonnen en het werd een schitterende reis. 

2001 - Honfleur - 423km

Als je geluk hebt mag je bij Alpha de motorhome reeds rond 13u gaan halen, als het tegenzit wordt het 15u. Ondanks het vroege afhaaluur van 13u30 besluiten we toch om 's zondags heel vroeg te vertrekken. De alarmerende berichten over aanzwellende verkeersstromen en files doen ons voor een nachtelijke start kiezen.

We slapen zaterdagnacht reeds in de motorhome, zodat we de kinderen die achterblijven niet wakker maken als we om 4u45 vertrekken. De zalige ochtendrust wordt enkel verstoord door de lawaaierige diesel. In het dagelijks verkeer rij ik met een automaat zodat het telkens even aanpassen is aan het rukken en snokken aan de versnellingspook.

Er is weinig verkeer op deze zondagmorgen en via Charleroi bereiken we snel de Franse autostrades. Naar Amiens is er een nieuw stuk autostrade bijgekomen en we vinden vlot onze weg rond de stad. We hadden de slechte gewoonte om rond Amiens telkens verloren te rijden, maar nu verloopt alles zeer vlot.

Honfleur Seine

De "Pont de Normandie" moeten we over. Het is telkens een belevenis om over deze wondermooie brug de Seine te dwarsen, net een bergrit in de vlakte. Eens over de brug ben je zo in Honfleur. De "Aire de camping-cars" is nog steeds op een braakland rechts in de achterhaven van Honfleur gelegen. Voor 50FF mag je er 24u staan met afvalwater lozen, vers water inslaan en electriciteit. De installatie, deze naam niet waardig, bestaat uit vier kraantjes, twee gaten in de grond en vier stopcontacten waar tientallen verlengdraden aan gekoppeld zijn. Ik snap niet waarom iedereen 220v wilt, misschien om de strijk te doen of kijken ze de ganse dag TV?

Honfleur is een genot, zelfs met veel volk. Het weekend voor 15 augustus is echter overvol, er is geen doorkomen aan rond de oude haven. Dan maar een wandeling naar de kapel bovenop de klippen en terug langs de promenade aan de Seine. Aan de oude haven blijkt dat er een zeemansprocessie voor de Ste. Thérèse geweest is. Thérèse heeft het zonder ons moeten stellen. Gezien het schitterende weer gaan we dan maar naar de motorhome, zetten de stoelen buiten en genieten van de zon.

Als avondwandeling zullen we de binnenstad van Honfleur eens onder de lichten bekijken. Restaurant naast restaurant, fruits de mer, moules aan 350,-BF in plaats van de 600,-BF aan de Belgische kust. Heel erg voor iemand die enkel van de geur van zeevruchten houdt. Zelfs 's avonds kan je nog over de koppen lopen, de restaurantjes aan de kade zitten afgeladen vol. De église Ste. Cathérine, een houten dubbelkerk, is een bezoek overwaard.

Aan de motorhomeplaats is het ondertussen volgelopen met Italianen. Zij hebben dit jaar iets met Bretagne, we zullen er nog tientallen tegenkomen. Mama + bambini + nonna + blablabla etc.

2001 - Mont St Michel - 192km

Mont St Michel

We gaan eindelijk naar Bretagne. Van Honfleur gaat het richting Caen, de zuidelijke ring rond Caen en dan de autostrade op richting Avranches. Op onze nieuwe IGN-kaart staat er nog geen autostrade vermeld maar het grootste gedeelte is toch reeds afgewerkt. De stukken waarop gewerkt wordt zorgen echter voor lange files, veel lawaai en stof.

Avranches is een schitterend mooi stadje, op een heuveltop gelegen. De Jardin des Plantes is een exotische oase van rust, met als toetje een mooi uitzicht over de baai van de Mont St Michel. De Mont is een speldekopje in de trillende warmte.

Op de parking in het centrum staan ook Belgen. De eerste vraag "Hoeveel kilometers hedde gedaan"? kan mij niet erg boeien maar ze geven toch een goede raad. Ze raden af om 's morgens naar de Mont te trekken, want dan zijn er gegarandeerd urenlange files naar de berg en schuifelende menigtes op de berg. Goed voor liefhebbers van intiem contact maar wij hebben liever een beetje meer lucht rondom ons.

Mont St Michel hoofdstraat

We breken dadelijk op en nog deze namiddag rijden we naar de Mont. Onderweg staan er overal motorhomes geparkeerd. Volk, massa's, lopen op de zandvlaktes die rechts van de weg opduiken. Rond 16u komen we aan de dijk naar de Mont aan. Reeds van ver zien we de reusachtige parking en de files, maar nu van de berg weg. Buiten een beetje aanschuiven aan de kassa gaat het zeer vlot. De berg moet nu een mierennest zijn. Meer dan 1000 motorhomes en dubbel zoveel gewone auto's hebben hopen rijkhalzende toeristen uitgebraakt.

We besluiten het bezoek uit te stellen tot 's avonds en genieten van de warme namiddag. Vanaf 17u komen de mensen in steeds dichtere drommen de parking overgewandeld, moe van een namiddag slenteren in de nauwe straatjes. Rond 20u is ook dit spectakel bijna stilgevallen en we gaan de eerste keer de berg op.

De Rue Haute is een kruising van de Drosselgasse in Rüdesheim en de Beenhouwersstraat in Brussel. Het hotel Mère Poulard vraagt 7.000,-bef per persoon voor een kamer met baaiaanzicht. De zee is hier in geen kilometers te bekennen.

Het straatje krioelt nog van de toeristen, maar de avondwerkers voeren reeds de goederen aan voor 's anderendaags. Het afval wordt op een pallet door het smalle straatje naar beneden gevoerd. De vuilkar is hier een heftruck. De abdij is voor morgenvroeg maar op de bijna verlaten wallen is het nu rustig wandelen.

Terug op de parking zijn de Italianen in volle bedrijvigheid. Koken, eten, drinken, zingen, op de kinderen roepen, echte Italianen dus. De avond valt en we krijgen als uitsmijter een schitterende zonsondergang boven de zandvlaktes van de baai. Het verkeer op de dijk is verdwenen, af en toe nog een late restaurantgast die zijn nachtverblijf opzoekt. Tot laat in de nacht komen de motorhomes toe. Dan wordt alles stil.

2001 - Cancale - 54km

De zonsopgang boven de baai belooft een schitterende dag. Boven de vlakte hangen weldra de eerste ochtendnevels. Om 8u is er reeds veel activiteit rond de motorhomes. Normaal zijn de zwervers langslapers, voor 9u is er buiten meestal weinig activiteit, maar vandaag wil iedereen vroeg de berg op, voordat de andere toeristen komen.

Cancale

Om 8u30 staan we aan de voet van de Rue Haute, de eerste toeristen zijn daar, de stormloop kan beginnen. We beklimmen de abdij, trap na trap komen we dichter bij de hemel, of bij de draak die de torenspits van de kerk siert.

Over elke muur hangen en door elk gat in de muur steken mensenhoofden. Allemaal gapen ze naar de baai. Van achteraan op de muur gezien bestaat de mensheid alleen nog uit konten. Dikke, dunne, min of meer bedekte, een vreemde symfonie van achterwerken. Zowel de abdij als de kerk zijn de moeite waard, maar het is vooral de combinatie met de berg in zee dat de charme uitmaakt. Rond 11u zijn we de drukte en de toenemende hitte beu en verlaten we de zandvlakte.

In de omgeving van Dol de Bretagne gaan we onze eerste menhir bekijken. Het is één der grootste van Bretagne. Voor de toeristen staat er een waterkraantje en we maken er gretig gebruik van om de watertank te vullen. Met een motorhome moet je van elke gelegenheid gebruik maken om water bij te vullen. Je weet namelijk nooit waar je de volgende keer zal kunnen tanken.

Zelfs al eten we geen oesters, mijn vrouw eet wel mosselen, we konden toch de verleiding niet weerstaan om Cancale, het Mekka van de fruits de mer, te bezoeken. De parking voor motorhomes ligt zoals gewoonlijk even buiten het dorp, en gezien we vroeg zijn vinden we nog een plekje in de schaduw.

s' Avonds zitten we op een terrasje naast een Italiaans koppel dat met behulp van een woordenboek een menu tracht samen te stellen. Het kost hen blijkbaar moeite om al de vreemde woorden op de kaart in het piepkleine woordenboekje terug te vinden. Hopelijk hebben de oesters met plattekaas en looksaus gesmaakt. Wij hebben in elke geval lekker gegeten, maar de vin du patron (Notre sélection) is niet veel zaaks. Niet alle patrons hebben een goede neus voor wijn!


Volgende

Sitemap © LV 2015